The competition site is part of the existing industrial belt that stretches between the Frankfurter Ring and the northern railway track, from the A9 motorway in the east to the Olympic Park in the west. The area, which is currently largely sealed and inaccessible, is to be opened up in future as an urban and sustainable city neighbourhood with a diverse range of high-quality public spaces. Opening up the neighbourhood is diametrically opposed to the traffic-related noise emissions and requires it to be shielded from the outside.
The geometrical configuration of the buildings enables diagonal movement through the area as part of a varying spatial structure of interflowing open spaces and a central square as the focal point. The buildings present themselves all-sided, structured by setbacks and set in a spatial relationship to each other. They are thus in dialogue with each other and with the high-rise building.
The 99 m high-rise is the characteristic landmark in the centre of the district. It adjoins the central square, marks the main address of the quarter and defines its identity. The base of the tower block adopts the height of the surrounding buildings and merges into the urban ensemble. The structure of the tower refers to existing and future building heights and the different usage of the building. The setbacks structure the building and lend it a dynamic appearance being different from all four directions. The volumetric articulation also enhances the building’s slender appearance.

Het wedstrijdgebied maakt deel uit van een bestaande industriestrook die zich tussen de Frankfurter Ring en de noordelijke spoorbaanring uitstrekt vanaf de snelweg A9 in het oosten tot het Olympiapark in het westen. Het gebied, dat momenteel grotendeels verzegeld en ontoegankelijk is, moet toekomstig worden omgevormd tot een levendige en duurzame stadswijk met een veelvoud aan hoogwaardige buitenruimtes. Het openen van het gebied staat hier diametraal tegenover de verkeersgerelateerde geluidsbelasting die een afscherming vergt.
De configuratie van de afzonderlijke bouwstenen zorgt voor een diagonale doorstroom door een gevarieerd stedelijk weefsel van in elkaar grijpende openbare ruimten en een centraal plein als middelpunt. De gebouwen zijn alzijdig geconcipieerd en worden door incidentele set backs gestructureerd waardoor ze in een ruimtelijke samenhang ten opzichte van elkaar staan en een dialoog met elkaar en met de toren aangaan.
De 99 m hoge toren is het ankerpunt in het centrum van het gebied. Hij grenst direct aan het centrale plein, markeert het hoofdadres binnen het kwartier en verleent de wijk een eigen identiteit. De plint van de toren sluit aan bij de hoogte van de omringende gebouwen en voegt zich in het stedenbouwkundige ensemble. De cubatuur van de hoogbouw refereert aan bestaande en toekomstige bouwhoogten en markeert de verschillende functies binnen het gebouw. De set backs structureren het gebouw en zorgen voor een dynamisch verschijningsbeeld met vier verschillende gezichten. Ook draagt de volumetrische geleding bij aan een slankere uitstraling het gebouw.

Das Wettbewerbsgebiet ist Teil eines bestehenden Gewerbebandes, das sich zwischen dem Frankfurter Ring und dem DB-Nordring von der Bundesautobahn A9 im Osten bis zum Olympiagelände im Westen erstreckt. Das heute maßgeblich versiegelte und weitgehend unzugängliche Gebiet soll sich zukünftig als urbanes und nachhaltiges Stadtquartier mit unterschiedlichen qualitativen Freiraumen öffnen. Das Öffnen des Quartiers steht im diametralen Gegensatz zum den verkehrsbedingten Lärmemissionen, und erfordert eine Abschottung nach außen.
Die geometrische Anordnung der einzelnen Bausteine ermöglicht eine diagonale Durchwegung des Areals über ein variables Raumgefüge aus ineinanderfließenden Freiräumen und einem zentralen Quartiersplatz als Mittelpunkt. Die Baukörper sind allseitig konzipiert, und werden durch inzidentelle Rücksprünge gegliedert und in einen räumlichen Bezug zueinander gesetzt. Sie stehen damit im Dialog miteinander und mit dem Hochhaus.
Das 99 m hohe Hochhaus ist der prägende Mittelpunkt im Zentrum des Quartiers. Es grenzt direkt an den Quartiersplatz, markiert die Hauptadresse des Quartiers und verleiht diesem eine eigene Identität. Der Sockel des Hochhauses greift die Höhe der ihn umgebenden Bausteine auf, und fügt sich in das städtebauliche Ensemble. Die Kubatur des Hochhauses nimmt Bezug auf vorhandene und zukünftige Gebäudehöhen und auf unterschiedliche Nutzungen im Gebäude. Die Rücksprünge gliedern das Gebäude und verleihen ihm ein dynamisches Erscheinungsbild, das sich aus allen vier Richtungen unterschiedlich darstellt. Die volumetrische Gliederung verleiht dem Gebäude zudem ein schlankeres Erscheinungsbild.